Zaman Geçince

İlk ağlattığında,
Boşver demiştim kendi kendime.
Belkide bende hata.
Zaman geçtikçe üzerinden,
Sonraları, unutamadığımı anladım,
İlk ağladığım zamanın hazını.
Acı değilde sanki hüzündü.
Belkide sevincin taşmasıydı içimden.
Tutunmaya çalışan bir sevginin,
İlk telaştı belkide, ağladığımda.
Şimdide ağlıyorum arada,
Ama nerde, o duygu yok artık.
İlk ağlattığında,
Boşver demiştim kendi kendime.
Artık biliyorum anlamını.
Zaman geçince.

ART 20.11.2007  

ÇOCUK

Sevgin bu kadarmı çocuk,
Albümündeki resimlerinde,
Gemide yada sandaldamı?
Evinin karşısındaki parktamı,
O çınarın üzerine kazıdığın,
Kalptemi çocuk.
Senin sevgin bu kadarmı çocuk,
Bulutlardaki yağmur damlalarında,
Kaldırımların gece yarısı pusundamı?
Kolundaki yada sırtındaki,
Dövmelerdemi yoksa.

Anladım, boşuna debelenme,
Senin sevgin bu kadar çocuk.

ART 17.11.2007

GEÇ

Hayati ötelemeden geç,
Sevgiyi yanina alarak.
Tasalarin uzak kalsin düsüncelerinde.
Yik duvarlarini, gürültü yapmadan.
Hayati itelemeden, hor görmeden geç.
Kalbindekiler yine kalbinde,
Düsüncelerin parmaklarinda kalsin.
Belki iki satir yazarsin, geçmisinden.
Arkana almadan geç,
Senin olan hayati, üzmeden.
Duygularin yaninda olsun,
Unutulmazlarinda, anilarinda.
Bedenine sigmayan kalbinde kalsin,
Sen yinede hayati ötelemeden geç.
 ART 28.10.2007   

PAYLASMAK

 
 

Köy yolları gibi, kıvrım kıvrım.

Gögsümün ortasina oturmuş,

Değirmen taşı veya gülün dikeni.

Sevgim, sevgin,

 Dağ başındaki barakaya giden.

Patika yol veya ağaçlik bir geçit.

Ahşap cumbadan sarkan, Kasımpatı, Sardunya,

Küpe çiçeklerinin renkleri,

Bulutlar kaybolur ya yağmurdan sonra.

Hani sular akar ya kıvrım kıvrım,

Kaldirim kenarindan.

Sevgim, sevgin.

Gökkuşağı çıkar çıkmaz,

Ufkunda, denizin gri laciverti,

Oturmuş bir tepsi gibi gözlerimize.

Kıvrım kıvrım sularda ,

Sevgim, sevgin.

 

ART 14.09.2007